Sorry, not sorry!

Hi Sunshines!

Misschien voor sommige herkenbaar, en sommige zullen denken ´Girl, waar maak je een probleem van?’.

Even een kleine throwback naar mijn highschool-time.. Ik was zo een typische brugger die wel gewoon mee met de flow ging, maar ik was zeker geen haantje de voorste. Mijn bijkomende issue om met de flow mee te gaan? Ik paste me aan alles en iedereen aan..

Weerbaarheid stond niet in mijn woordenboek, voor mezelf opkomen? Ik keek wel de andere kant op. Niet aangeven wat je zelf wel of niet wilt, betekend dingen doen waar je eigenlijk geen zin in hebt. Begon een vriendin een discussie over iets wat ik wel of niet had gedaan, dan bood ik mijn excuses aan om maar van dat gezeur af te zijn. Trust me, ik vond de omgang met meiden echt een ding, zoveel gedoe sometimes..

Na mijn tijd van verplicht overspannen thuis zitten zag ik dit probleem eigenlijk pas in. Waarom please ik mensen? Tegelijkertijd leer je in zo een tijd wie je echte vrienden zijn, en voor wie je beter op het fluitje kan blazen zodat de trein naar het volgende station gaat. Tuurlijk heb ik me alleen gevoeld, maar nu, nu geef ik zoveel meer om de mensen en vrienden die er wél altijd waren! De mensen waar ik mee in de flow ging? Die waren nergens te bekennen, dus waar had ik het al die tijd dan voor gedaan?

Dus, hoe ik heb aangepakt om ‘nee’ te leren zeggen? Nou, dat ging niet altijd zoals ik wou dat het ging. Begrijp me goed; werken aan jezelf is goed, steek tijd erin want je verdiend het! .. Maar… Werken aan jezelf kost ook tijd, het patroon van een ja knikker zijn en niet voor jezelf durven opkomen doorbreek je niet binnen een maand. Gelukkig heb ik een vriend die het tegenovergestelde van mij is, ik sta ervan te kijken en bewonder hoe hij van zich af kan bijten. Met een voorbeeld naast me, en soms een kreet dat ik niet zo over me heen moet laten lopen werk ik hier aan.

Wat het me gebracht heeft? Ik ben nog steeds niet waar ik wil zijn, maar dat maakt niet uit. Ik doorzie mijn patroon en zie in dat ik hier iets aan wil veranderen. Op dit moment ben ik me heel bewust ervan als ik nog eens de fout in ga; ‘Jij begon ermee, maar sorry, uhh nee, helemaal geen sorry’. Hardop een discussie met mezelf voeren terwijl ik een punt probeer te maken breekt soms ook het ijs weer. Ook op andere gebieden werk ik hard om voor mezelf op te komen. Waarom moet je iedereen te vriend houden? In je familie, in je vriendenkring of op je werk? De enige tegen wie je sorry moet zeggen is tegen jezelf, dat je nooit koos voor jezelf, dit ben je jezelf dubbel en dwars verschuldigd, because it is your life!

Jij leeft jou leven, jou acties bepalen voor een groot deel hoe je leven loopt. Houd eerst jezelf tevreden voor je andere tevreden houdt. You are worth it and you deserve it!

Lots of love, Kir

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: